درباره من

بیست و ششمین روز اسفند ماه سال ۱۳۷۱، در شهر اصفهان و در خانواده ای زحمت کش به دنیا آمدم. سومین فرزند خانواده بودم و از همان سال های نخست زندگی، در کنار پدر و برادرانم رشد کردم. مادرم ده سال پیش از تولد من به دیدار حق شتافته بود و به همین دلیل، پدر و برادرانم بخش مهمی از دنیای کودکی و نوجوانی من را شکل دادند.

در خانه تلاش می کردم تا برای خانواده ام همراه و کمک حال باشم. رسیدگی به امور خانه، توجه به پدر و برادرانم و مراقبت از حال خانواده، بخش مهمی از روزهای زندگی من را تشکیل می داد. همیشه سعی داشتم در کنار عزیزانم حضور داشته باشم و هر کاری را که از دستم بر می آمد، برای آرامش و آسودگی آن ها انجام بدهم. خانواده برای من جایگاه ویژه ای داشت و دل بستگی من به آن ها در تمام سال های زندگی همراه من بود.

من همسر شهید سرهنگ پاسدار حسن خودسیانی و مادر شهید خردسال پنج ساله، محمدطاها خودسیانی، بودم. خانواده ام را دوست داشتم و تمام تلاشم این بود که در کنار هم، زندگی خوبی داشته باشیم. روزهای بسیاری را در کنار خانواده خود گذراندم؛ روزهایی که با حضور عزیزانم معنا پیدا می کردند و خاطرات آن ها برایم ارزشمند بودند.

با حمایت و همراهی همسرم توانستم یک فروشگاه اینترنتی با نام «رزاشیک» راه اندازی کنم. فعالیت در فضای اینترنت برای من تجربه ای تازه و دوست داشتنی بود و توانستم فروش خوبی را در این مسیر تجربه کنم. رزاشیک بخشی از زندگی روزمره من بود؛ کاری که با علاقه دنبال می کردم و از طریق آن ارتباط بیشتری با دنیای کسب و کار و فروش اینترنتی پیدا کردم. حمایت همسرم در این مسیر، برای من دلگرمی بزرگی بود و کمک کرد تا با اعتماد بیشتری کارم را ادامه بدهم.

در ساعت سه بامداد روز ششم فروردین ماه سال ۱۴۰۵، در کنار خانواده همسرم، به دیدار حق تعالی شتافتم. در این سفر، در کنار همسر و فرزند شهیدم؛‌ شهید محمد خودسیانی (پدر شوهرم)، شهیده فاطمه براتی (مادر شوهرم) و شهیده ریحانه خودسیانی (همسر برادرم) به دیدار حق تعالی و به سمت آسمان ها شتافتیم.

امروز مزار من در گلستان شهدای اصفهان، در قطعه شهدای جنگ رمضان قرار دارد؛ جایی در کنار سایر اعضای خانواده ام. نام و یاد من در کنار عزیزانی آرام گرفته است که بخشی از زندگی و خاطرات من بودند. اینجا، آرامگاه من و نشانی از پیوندی است که میان من و خانواده ام در تمام سال های زندگی وجود داشت.